Από που να ξεκινήσω τώρα...με κουράσατε μαλάκες με τις μαλακίες σας, με τις διπλοπροσωπίες σας...φτάνει πια! Φτάνει. Δεν βαρεθήκατε;
Για πόσο πρέπει να σας ανέχομαι; Όχι...ως εδώ.
Εγώ φταίω το ξέρω. Εγώ που ακόμα ελπίζω πως θα βρεθώ με τα παιδιά απ'την αλάνα. Άνθρωπος είμαι και'γώ δικαιούμαι να ελπίζω..το δικαιούμαι. Και εσείς τώρα μου το στερείτε. Γιατί να μην είναι όλα αθώα όπως παλιά; Γιατί να πρέπει να τρέμω για να πω το σ'αγαπώ, για να βγω και'γω απ'το καλούπι μου και να νιώσω ελεύθερη, γιατί πλέων ο κόσμος δεν μπορεί απλά να είναι καλός; ΣΕ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ;
Αυτή η καταραμένη συνήθεια, να επενδύω στην ψυχή των άλλων, και ν'αφήνω την δικία μου εκεί στο τέρμα σαν ένα ρεμάλι το ξεχασμένο. ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΝΑ'ΝΑΙ.
Ο κόσμος πλέων σε μετράει μ'αυτά που βλέπει και όχι μ'αυτά που ονειρεύεσαι. Έτσι είναι φτιαγμένη η κοινωνία...ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΨΕΜΑ. Εγώ δεν θέλω να παίξω όμως...τα παιδιά της αλάνας για μένα έχουνε πεθάνει. Δεν υπήρχαν ποτέ! Ήταν πλάσματα της φαντασίας μου. Και αυτό ακριβώς αυτό ήτανε το μέγα λάθος μου. Που ήμουνα τόσο αθώα για να πιστέψω την φαντασία μου. Αυτά τα ανούσια πράγματα που έφτιαχνα με το μυαλό μου...πόσο ηλίθια είμαι...αλήθεια...πόσο...
Και το χειρότερο ξέρεις πιο είναι; Ότι αυτοί οι άνθρωποι (πως τολμούν και αποκαλούν τους εαυτούς τους άνθρωπους..) αυτά τα σκουλίκια, που είναι οι σημαιοφόροι στη χυδαιότητα και στο ψεύδος, μου κάνουν τους προφέσορες και με επιτιμούν για ένα οποιοδήποτε δικό μου τόσοδούλικο ολισθηματάκι. ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ;
Νομίζετε πως επειδή δε μιλάτε μπορείτε και να κρυφτείτε; Τι γελίοι που είσαστε αλήθεια...Το στόμα σας το σφραγίζετε..εντάξει. Τα μάτια σας όμως; Εκεί είναι όλο σας το ψέμα μαζεμένο και δεν μπορείτε με τίποτα να τα σφραγίσετε.
Σας βαρέθηκα...Βαρέθηκα ν'ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ. Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους. Γι'αυτό και'γω τώρα θα σας ρίξω όλους στον γκρεμό κι ας σκοτωθείτε. Αυτό σας αξίζει.
Τι σου είναι ρε παιδί μου αυτοί οι δήθεν. Οι εξπέρ! Οι κάπως! Οι σούπερ! ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΣΚΑΤΑ ΕΙΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ.
Και να σας πω και κάτι; Δεν χρωστάω σε κανένα από σας ΤΙΠΟΤΑ. Έχω πληρώσει τις επιλογές μου έως δεκάρας. Δεν μ'ενδιαφέρει αν κέρδισα ή αν έχασα. Ξέρω πως έχασα...κι'αυτό είναι το καλύτερο! Γιατί ξύπνησα και κατάλαβα πως είστε όλοι σας άχρηστοι. Εγώ όμως για το παιχνίδι ήμουν εδώ...αλλα ως εδώ.
Τ'ακριβά σας ψεματάκια να τα γλείφετε και να τα απολαμβάνετε σαν ώριμους καρπούς. Μόνο να ξέρετε, πως όταν φτάσετε στο κουκούτσι πρέπει αμέσως να το φτύσετε. Έσείς όμως είστε τόσο ηλίθιοι που θα γλύφετε μια ζωή κουκούτσια.
Η γιαγιά μου κάποτε μου είπε να μην αφήνω να εξαργυρώνουν την ψυχή μου οι άλλοι...και είχε απόλυτο δίκαιο...
ΟΡΓΗ - ΜΙΣΟΣ
ΝΤΡΟΠΗ - ΠΟΝΟΣ
ΑΠΟΡΙΑ - ΑΝΑΓΚΗ
ΑΜΗΧΑΝΙΑ - ΠΙΕΣΗ
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ - ΕΞΑΡΤΗΣΗ
ΖΗΛΕΙΑ - ΕΝΤΑΣΗ