Από το πρωί είχε βαβούρα στο δρόμο. Χάχανα μικρών παιδιών να γεμίζουν την αποπνικτικά μουντή ατμόσφαιρα. Φαντάζομαι τα μάτακια τους λίγο πριν βγούνε απ'το σπίτι: ζωηρά, ξαναμμένα, αγωνιούν να περάσουν ακόμη μια ανέμελη μέρα ζωής και παιχνιδιού...
Σκέφτομαι, πως αυτοί θα ζήσουν και θα ξέρουν πως να κουμαντάρουν τη ζωή τους καλύτερα από εμένα. Οκ, σύμφωνοι, αναπνέω κι εγώ, βιολογικά είμαι εντάξει ... Αλλά φοβάμαι. Φοβάμαι να βγω από το σπίτι και να συναντήσω τα άγνωστα βλέμματα που με περικυκλώνουν. Το ξέρω, ζω σε μια αιώνια σύγκρουση με τον εαυτό μου...
Είναι μέρες που με βοηθάει το να είμαι με κόσμο και μάλιστα νιώθω μια επιτακτική ανάγκη να το κάνω. Άλλες μέρες το μόνο που με ικανοποιεί είναι να μένω μόνη, εντελώς μόνη. Τότε ρίχνω τα πάντα κάτω απ'το κρεβάτι, ξαπλώνω ανάσκελα και σκέφτομαι ... σκέψεις δικές μου ... που κανένας ποτέ του δεν θα μπορέσει να εισβάλει. Μπορεί να βάλω ν'ακούσω μουσική, σχεδόν πάντα ελληνική έντεχνη ... Δήμητρα Γαλάνη. Νιώθω καλά μέσα στη συνωμοσία μου με τη μουσική, και δεν έχω ανάγκη τίποτα, ειδικά εκείνη τη στιγμή.
Αλλά αυτός ο σαματάς μέσα μου, μου ξεσκίζει τις σάρκες. Ξέρω πως απόψε κάποιοι θα ζήσουν πιο πολύ από μένα. Εγώ θα μείνω κλεισμένη σ'αυτό το μισοσκότεινο δωμάτιο, ν'ακούω τον ήχο της ζωής, και θα τον ακούω ως τη στιγμή που θα με πάρει στην αγκαλιά του ο ύπνος.
Μάλλον η απογοήτευση σου από έναν κόσμο γεμάτο μαύρες ατέλειες να σε εμποδίζουν να ανοιχτείς.
ReplyDeleteΤο μαύρο δωμάτιο, αν και ένα γλυκό, απλό safety net σε εμποδίζει πολλές φορές να δείς το χρώμα. Που πολλές φορές είναι κρίμα να το χάνεις.
Αν δεν είσαι έτοιμη να ανοίξεις την ψυχή σου σε κάποιους άλλους πέρα της "Μέριλιν", τουλάχιστον απόλαυσε την μοναξιά σου, λιγότερο στο σκοτεινό κουτί σου, και περισσότερο έξω.
Καλή αρχή.
Από την άλλη δεν ξέρω τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει η λέξη ζωη... Μια κενή παρέα για βόλτα , για καφέ και τσιγάρο μπορεί να είναι το ίδιο με ένα γεμάτο βράδυ μοναξιάς;;;
ReplyDeleteΊσως η ζωή, να θέλει που και που και τη μοναξιά της...! Ίσως!
Γιατί αν το "έξω με την παρέα" γίνεται απλά για να γίνει, είναι παρέα ποπ κορν, χωρίς ουσία και άρα ίσως χωρίς αληθινή ζωή
Ο κάθε άνθρωπος περνάει από μια φάση μοναξιάς...το έχουμε ανάγκη από τη φύση μας σαν άνθρωποι να μένουμε που και που μονάχοι. Είναι εκεί που πιστεύω ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Τον πραγματικό μας εαυτό.
ReplyDeleteΗ μοναξιά δεν είναι κάτι κακό. Ούτε κάτι για το οποίο πρέπει να λυπόμαστε τους άλλους...είναι απλά η δική τους μέδοθος για να βγούνε ψυχολογικά σώοι από τον πόλεμο της ζωής.