Alma Libre

"...φτάνει η αγάπη μου..φτάνω εγώ

κι όλα είναι δικά σου..."

Κοιμήθηκα με τη γεύση του στο μυαλό μου. Η σκέψη του με ζέσταινε. Δεν σκεφτόμουνα τίποτα άλλο παρά την εικόνα του και τα λόγια που μου είχε αφήσει στο ακουστικό...

Η ευγένεια της ψυχής του και ο σεβασμός του με κάνουν να τρέμω από ζήλια..θα μπορέσω να του ανταποδώσω όλη αυτή την ομορφιά; Δε φοβάμαι όμως γιατί τον νιώθω κοντά μου..

Είναι μαγεία..εγώ να είμαι έτοιμη να το βάλω στα πόδια κι αυτός με προλαβαίνει. Είναι τόσο γλυκό να νιώθω τα χέρια του να με σφίγγουν χωρίς να με πιέζουν...Κλαίω συχνά και κάθε φορά που το κάνω εκείνος έρχετε στα όνειρα μου..με κρατάει σφιχτά πάνω του, ανασαίνει τα μαλλιά μου κι εγώ ακουμπάω το πρόσωπό μου στο στέρνο του. Ο πειρασμός μου να δραπετεύσω και να ξαναπέσω στην άβυσσο και να μην ξαναβγώ, έχει πλέων εξαφανιστεί.

Με στηρίζουν τα χέρια του, κι εγώ τα εμπιστεύομαι και λέω ότι μαζί του μπορώ να σωθώ και να ζήσω τον έρωτα...γιατί μαζί του η ψυχή μου είναι ελεύθερη ν'αγαπήσει και ν'αγαπηθεί..

Μου λείπει. Χωρίς εκείνον δεν έχω αισθήσεις..δε βλέπω, δεν ακούω, δε μυρίζω. Κυκλοφορώ σαν άδειο σακί σε μια περίεργη πόλη που όλοι είναι μουτρωμένοι, τσαντισμένοι έτοιμοι κάθε στιγμή να με φτύσουν.

Περιμένω τη μέρα που θα βρεθούμε μαζί. Οι δυο μας. Μόνοι μας και θα σκορπάμε φιλιά..σαν δυο ελεύθερες ψυχές...

"Ας είναι να έχεις τη πιο λαμπερή, την πιο μεστή και τέλεια ευτυχία...ας είναι να μπορώ κι εγώ να τη γευτώ μαζί σου, όσο το θέλεις. Γιατί...ξέρε το από τώρα: Εγώ θα το θέλω πάντα, ακόμα και όταν δε θα γυρίζεις πίσω να με κοιτάξεις..."