Ένα μάτσο αντιφάσεις

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει ακριβώς τι σημαίνει αυτό; Τι πάει να πει "αντίφαση" τελοςπάντων;

Όπως όλες οι άλλες λέξεις σίγουρα θα έχει δύο έννοιες. Η κυριολεχτική αντίφαση και η μεταφορική αντίφαση. Η πρώτη απλούστατα σημαίνει να μην ασπάζεσαι τις γνώμες των άλλων και να πιστεύεις πως τα πράγματα είναι όπως εσύ τα πιστεύεις να είναι. Η δεύτερη για την οποία λίγοι γνωρίζουν, είναι το δικό μου μικρό αλλά βαθύ μυστικό.

Έχω σκεφτεί πολλές φορές πως η ψυχή μου είναι χωρισμένη στα δύο. Από την μια πλευρά υπάρχει η θορυβώδης ευθυμία μου, το ναζιάρικό μου υφάκι, η χαρά της ζωής αλλά πάνω απ'όλα η ανάλαφρη και χαλαρή μου ιδέα για όλα. Από αυτή την πλευρά δεν βλέπω κανένα λάθος στο να φλερτάρω, στο να δώσω ένα φιλί, στο να σφίξω κάποιο στην αγκαλιά μου και όλα τα συναφί. Αυτή μου η πλευρά παραμονεύει πιο συχνά και σπρώχνει στην άκρη την άλλη μου όψη, που είναι πολύ πιο όμορφη, πιο γνήσια, πιο αγνή και πιο βαθιά.

Είναι η ωραία πλευρά της Οφήλειας που κανείς δεν ξέρει, και που όλοι δυσκολεύονται να μάθουν. Ίσως γι'αυτό τόσο λίγοι άνθρωποι μπορούν να με αντέξουν όταν και εφόσον και εάν...με μάθουν. Προς το παρών απ'οτι φαίνεται είμαι για όλους ένας διασκεδαστικός κλόουν από τον οποίο όλοι παίρνουν τη καθημερινή δόση τους από γέλιο... Στην αληθινή σκηνή, ακριβώς αυτό που μπορεί να είναι ένα ερωτικό κομεντί στα μάτια των σοβαρών ανθρώπων - μια απλή ψυχαγωγία, μια προσωρινή διασκέδαση...κάτι που γρήγορα ξεχνιέται.

Δεν με χαλάει. Γιατί να μην το κάνω αφού ξέρω ότι εν μέρη είναι η αλήθεια?

Η ανέμελη, επιφανειακή πλευρά μου θα προλαβαίνει πάντα τη βαθιά πλευρά μου και γι'αυτό θα έχει πάντα το πάνω χέρι. Προσπάθησα πάμπολλες φορές να κάνω πέρα, ν'αλλάξω τελέιως και να κρύψω αυτή μου τη πλευρά που είναι μόνο ο μισός μου εαυτός. Δεν τα κατάφερα όμως και καταλαβαίνω γιατί.

Φοβάμαι.

Φοβάμαι μήπως όλοι αυτοί που με γνωρίζουν όπως είμαι πάντα ανακαλύψουν την άλλη μου πλευρά, την ομορφότερη πλευρά μου. Φοβάμαι μήπως με κοροιδέψουν, μήπως με βρούν γελοία, και υπερβολικά συναισθηματική. Το ξέρω πως τότε δεν θα με πάρουν στα σοβαρά...και θα συνεχίσω να τους είμαι η καθημερινή δόση από ψυχαγωγία.

Να σου πω την αλήθεια έχω κάπως συνηθίσει να μη με παίρνουν στα σοβαρά, αλλά μόνο η ανέμελη μου πλευρά το έχει ξεκαθαρίσει αυτό και καταφέρνει να το ανεχτεί. Η Οφήλεια η βαθιά δεν έχει την δύναμη να κάνει κάτι τέτοιο. Όταν κάποτε τυχαίνει ν'αναγκαστώ να φέρω την καλή Οφήλεια στα φώτα της σκηνής έστω για ένα τέταρτο της ώρας, αυτή αφήνει το λόγο στην Οφήλεια νούμερο ένα κι έχει εξαφανιστεί πριν καν το πάρω πρέφα.

Μέσα στη μοναξιά της όμως η γλυκιά Οφήλεια έχει πάντα αυτή το πάνω χέρι. Δεν δίνει πουθενά αλλού παράσταση παρά μόνο στη μοναξιά της.

Ξέρω ακριβώς πως θα ήθελα να είμαι, πως είμαι στ'αλήθεια μέσα μου αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι έτσι μόνο για τον εαυτό μου. Ίσως γι'αυτό το λόγο μέσα στη μοναξιά μου είμαι χαρούμενη. Όλοι λεν πως βλέπουν σε μένα μια γνήσια μια χαρούμενη εξωστρεφή φύση...θα'θελα να'ξερα που ακριβώς το βλέπουν για να κοιτάξω και'γω. Εσωτερικά η μοναξιά μου δείχνει το δρόμο. Εξωτερικά δεν είμαι τίποτα παραπάνω από μια κούκλα από πορσελάνη. Κενή και ανέκφραστη.

Το ξέρω πως διαφέρω από όλους τους άλλους "νορμάλ" ανθρώπους. Νιώθω το κάθε πράγμα διαφορετικά απ'ότι το εκφράζω και γι'αυτό πολλοί νομίζουν πως είμαι δύστροπη και ανισόρροπη. Τα κοροιδεύω όμως όλα αυτά και απαντώ με αυθάδεια. Σηκώνω το αδιάφορο ύφος στους ώμους και παριστάνω πως δεν με ενδιαφέρει τίποτα.

Δεν είναι καθόλου έτσι όμως. Η σιωπηλή Οφήλεια αντιδρά εντελώς αντίθετα.

Μέσα μου μια φωνή θρηνεί - "Γιατί δεν ακούς τις καλές συμβουλές του καλού μισού που βρίσκεται μέσα σου;"

Χα! Αυτό θα το ήθελα πολύ. Έλα όμως που δεν το καταφέρνω. Μην ρωτάς γιατί. Είμαι ένα μυαλό όλο αντιφάσεις! Από την μια όλα με αφήνουν αδιάφορη. Από την άλλη όμως δεν αντέχω για πολλή ώρα να μου δίνουν προσοχή κι αρχίζω να γίνομαι κακότροπη, θλιμμένη και αναγκάζομαι να βγάζω την κακή μου πλευρά προς τα έξω.

Δεν παύω και δεν θα πάψω ποτέ να ψάχνω ένα τρόπο για να γίνω όπως θα ήθελα τόσο πολύ να είμαι κι όπως θα μπορούσα να είμαι αν... δεν ζούσες εσύ, κι εσύ...κι εσύ...κι εκείνος και ο άλλος...και όλοι σας.